Potakówka

 

POTAKÓWKA

 

               
Liczba ludności:
468
 
Powierzchnia: 209 ha
      
Sołtys:  
Łopatkiewicz Zdzisław

  

HISTORIA:

    Malowniczo położona miejscowość, otoczona z trzech stron lasem. Oddalona od Jasła o 12 km. Nazwa miejscowości ma charakter topograficzny i związana jest z kilkoma potoka­mi, które przepływają przez wieś.

    Powstanie wsi wiążą historycy z wiekiem XV. Już w 1463 roku występuje ona w aktach sądów bieckich z racji sporu gra­nicznego pomiędzy Jedliczem, Potakówka i Tarnowcem.

    Pod względem obszaru i ludności Potakówka nigdy nie była dużą wsią, również pod względem obszaru i liczby gospodarstw w warunkach małopolskich należy do mniejszych wsi.

    Z historycznych pamiątek w Potakówce pozostała kapliczka na parceli Kapałów, zbudowana w 1936 roku. Natomiast na drzewie rosnącym przy drodze do Wrocanki wisi kapliczka Męki Pańskiej.

    Na parceli Antoniego Budnika, przy drodze do Brzezówki, stoi krzyż. Jest on pamiątką po zmarłych podczas epidemii w 1847 roku. Kiedyś cmentarz epidemiczny znajdował się pod lasem.

    Po wyparciu Niemców z tych terenów ludność Potakówki powróciła z wysiedlenia i przystąpiła do naprawy szkód wy­rządzonych przez działania wojenne. Już w 1945 r. przystąpiono do budowy remizy strażackiej, a rok później rozpoczęto budowę Domu Ludowego. W roku 1957 dokonano elektryfi­kacji wsi, a w latach 1963-1969 przeprowadzono prace przy gazyfikacji.

    W 1967 r. do Potakówki doprowadzona została linia tele­foniczna, a w 1963 r. zainstalowano światło uliczne. Natomiast w latach 1969-1971 przebudowano drogę Tarnowiec - Jedlicze.

Ks. Sarna pisze:

Potakówka, dawniej Potokowa, w odległości 2.5 kim. od Tarnowca, graniczy od wschodu z Jedliczem, od którego od­dzielona jest rzeką Jasiołką, a na południe z Chlebną i Wrocanką, na zachód z Umieszczem a na północ z Brzezówką. Najwyższy punkt we wsi wynosi 308 m. n.p.m., gleba urodzajna, glinkowa. Kasa gminna wynosiła 4.466 kor. 68 h. Potakówka ma kółko rolnicze, liczące 26 członków, biblioteczkę przy kółku. Mieszkańcy w wolnych chwilach wyrabiają widły do nawozu. Skąd pochodzi nazwa wsi trudno odgadnąć; być może, od założycieła Potaka. Ponieważ nie ma jej w spisie księgi uposażeń Długosza, więc prawdopodobnie powstała na po­czątku XVI. wieku. W roku 1581 należała do Jana Herburta i miała 2 łany kmiecie, 1 rolę czynszową, 2 komorników z bydłem, 1 ko­mornika bez bydła, 1 rzemieślnika (Źródła dziejowe T. XIV. str. 120). Później miała tych samych właściciełi co i Tarnowiec, a obecnie należy dop. K. Pilińskiego. Za zniesione pra­wo propinacyi zapłacono 1.324zł 87 kr. w. a za zniesione prawa pańszczyźniane zapłacono 6.724 zł. 2 kr. m. k.

Część statystyczna. Mieszkańców na obszarze gminnym jest 428; na obszarze dworskim 5; wieśniacy posiadają 174 hk. 3 a. 80 m.2; na obszarze dworskim 92 hk. 28 a. 89 m.2; lasów gminnych jest 3.0244 hk2; dworskich 82.5248 hk. razem 85.5492 hk.2.